blog.mirabelo.gr | Ιστολόγιο ελεύθερης σκέψης και έκφρασης | Σελίδα 3

Καλά να πάθουμε!

Παραλιακός, μεσημέρι Σαββάτου, και βλέπεις ένα ενοικιαζόμενο να προσπαθεί να σταθμεύσει. Το πεζοδρόμιο φαρδύ και το όχημα στο οδόστρωμα.
Κατεβαίνει η συνοδηγός και αρχίζει ένας καυγάς με ιδιοκτήτρια καταστήματος επειδή πάρκαρε μπροστά της. Επιθετικότητα και ύβρεις. Απαράδεκτη, προσβλητική και δυσφημιστική συμπεριφορά. Αναγκάζει το ζευγάρι να πάρει το αυτοκίνητο και να φύγει. Αμέσως μετά βάζει μια καρέκλα στον δρόμο.
Σοκαριστικό το γεγονός. Ρωτώ γνωστό της περιοχής τι γίνεται και μου λένε ότι το φαινόμενο είναι συχνό, όχι μόνο στο συγκεκριμένο κατάστημα. Εξοργίζομαι…
Βρε ηλίθιε, βρε ηλίθια, αν δεν σταματήσει ο κόσμος, δεν πρόκειται να μπει στο μαγαζί σου. Ισως και να φύγει τελείως από την πόλη. Και το βέβαιο είναι, πως όταν γυρίσει στον τόπο του, θα πει τα χειρότερα.
Δυστυχώς αυτό συμβαίνει και στον κέντρο της πόλης. Και όχι μόνο με τα αυτοκίνητα. Με τα πάντα. Καρέκλες, γλάστρες, εμπόδια, ότι βρεθεί για να μην σταματήσει κανείς. Αν βέβαια ο καταστηματάρχης θέλει να σταθμεύσει τα αφαιρούν για να τα βάλουν ξανά.
Ανεβάζουμε οχήματα στο πεζοδρόμιο, κλείνουμε διαβάσεις και ράμπες ΑμεΑ, διπλό-τριπλό παρκάρουμε, εμποδίζουμε την κίνηση, κλείνουμε άλλα οχήματα ή τα παρατάμε στη μέση του δρόμου «για ένα λεπτό» για να κάνουμε την δουλειά μας. Κάνουμε θόρυβο, τρέχουμε, δεν δίνουμε προτεραιότητα στον πεζό, του κορνάρουμε όπως στα ζώα στην εξοχή για να μας αδειάσουν τον δρόμο.Αγιος Νικόλαος, Σόχο, Σκουπίδια - 201507181341-s
Από την άλλη, πετάμε ή αφήνουμε όπου βρούμε τα σκουπίδια μας, ότι ώρα και να είναι, αδιαφορώντας για την εικόνα της πόλης.
Λίγο μετά, ανεβαίνοντας το «Σόχο», σακούλες με σκουπίδια παρατημένες στο πεζοδρόμιο μπροστά στις αρχαιότητες να τρέχουν «ζουμιά». Από καταστηματάρχη, όπως έδειχνε το περιεχόμενο. Μάλλον καφετέρια ή κάτι ανάλογο.
Την ίδια στιγμή ο αρχαιολογικός χώρος ξανά με φυτά, ξανά με σκουπίδια. Τι να προλάβει να κάνει και ο δήμος με τις περικοπές προσωπικού; Γιατί δεν βοηθάμε και εμείς; Εστω καθαρίζοντας ο καθένας τον χώρο μπροστά από το κατάστημα του. Και σε κάθε περίπτωση μην βρομίζοντας εμείς τον τόπο.
Και βεβαίως, υπάρχει θέμα και για το πως αντιμετωπίζονται οι επισκέπτες, σε πολλές περιπτώσεις.
Μπείτε μια φορά στη θέση του επισκέπτη, που έρχεται στην πόλη, θέλει κάπου να σταματήσει, να κάνει την βόλτα του, να ξοδέψει. Αν βρει χώρο, και αν δεν τον βρίσουν, έχει και συνέχεια. Βλέπει την γυφτιά και την αισθητική μας. Την αδιαφορία για τον χώρο που ζούμε, δραστηριοποιούμαστε και που μας τρέφει.
Τον βλέπεις να προσπαθεί να τραβήξει μια φωτογραφία στη γέφυρα με φόντο τη λίμνη και είναι σταματημένα φορτηγά, ακόμα και οχήματα του Λιμενικού. Το σήμα κατατεθέν της πόλης, πνιγμένο και αυτό στην αδιαφορία και στην ηλιθιότητα εκάστου ημών να καταλάβει τις συνέπειες των πράξεων του. Ακόμα και των φαινομενικά «αθώων».
Βλέπει μια πόλη που έχει χάσει την γραφικότητα της, και από την άλλη, αν μπορούσε ο επισκέπτης να μας αφήνει κάπου τα χρήματα του (σε ένα κουτί, σε έναν υπάλληλο) και να φεύγει, θα μας βόλευε πολύ. Οχι όλους, αλλά πάρα πολλούς.
Δυσφημίζουμε κάθε μέρα τον τόπο μας, αδιαφορούμε για τη ζημιά που κάνουμε στον τουρισμό μας. Αδιαφορούμε ότι ο δυσαρεστημένος θα γυρίσει στον τόπο του και όπου βρεθεί, θα λέει για τις αρνητικές του εμπειρίες. Γιατί πολλοί από μας, βρίσκουν τον τρόπο να του χαλάσουν τις διακοπές.
Και ο πολίτης τι να κάνει; Να τσακώνεται σε κάθε περίπτωση; Αν είναι λίγες οι περιπτώσεις και πολλοί οι υπεύθυνοι πολίτες, τότε «παλεύεται». Αν όμως πολλές οι περιπτώσεις και μεγάλη η αδιαφορία, τότε τι γίνεται; Θα περιμένουμε από τους λίγους να γίνονται εσαεί κακοί, γιατί οι πολλοί αδιαφορούν και αρκετοί άλλοι δεν θέλουν να ανακατευτούν;
Και ο ρόλος των υπευθύνων να ελέγχουν και να επιβάλλουν κυρώσεις ποιος είναι; Δεν καταλαβαίνουν πως και το κακό παράδειγμα δίνουν και κάνουν ζημιά στην τοπική οικονομία και κατ επέκταση σε όλους μας; Κατανοητή η έλλειψη προσωπικού, όμως αυτό το λίγο που υπάρχει πρέπει να σταματήσει να αρκείται σε συστάσεις.
Δεν ξέρω τι θα γίνει, αλλά είμαστε αυτοκαταστροφικοί. Οτι παθαίνουμε μας αξίζει. Γιατί αν νομίζουμε πως οι τουρίστες είναι μαζοχιστές, κάνουμε μεγάλο λάθος. Δεν ξέρω την λύση, όμως πρέπει να κάτσουν οι τοπικοί επαγγελματικοί φορείς σε ένα τραπέζι και να δουν τι θα κάνουν. Δεν είναι μόνο να διεκδικούν συντεχνιακά, αλλά και να ελέγχουν τη συμπεριφορά των μελών τους. Αν κάποιοι αδυνατούν διανοητικά ή λόγω χαρακτήρα να κατανοήσουν τη ζημιά που γίνεται, τότε ας τους εξηγήσουν κάποιοι, διοργανώνοντας τον χειμώνα ημερίδες με υποχρεωτική συμμετοχή των επαγγελματιών, και με σήμανση στα καταστήματα όσων έχουν συμμετάσχει. Για να μην έχουν δικαιολογία ότι δεν ήξεραν, αλλά και για να είναι αυστηρότερες οι συνέπειες για αυτούς που δεν ήθελαν να μάθουν.
Διαφορετικά, ας μην κλαίγονται ότι δεν έχουμε τουρισμό. Δεν τους φταίει η οικονομική κρίση, αλλά η ανυπαρξία δικής τους κρίσης…

Share

Στείλτε την στο γεωγραφικό κέντρο του νομού

Μονάδα προληπτικής οδοντιατρικής Περιφέρειας Κρήτης - 20150613_173109Εμφανίστηκε πάλι η κινητή μονάδα «προληπτικής οδοντιατρικής», στον Αγιο Νικόλαο, (ξανά) σταθμευμένη  έξω από την Αντιπεριφέρεια Λασιθίου. Πέρυσι δεν φάνηκε να αξιοποιείται, όπως είχε σχολιαστεί 1 (Φυσικά τα ερωτήματα που τέθηκαν και την προηγούμενη φορά, συνεχίζουν να ισχύουν και τώρα).

Πάντως μια που είναι της μόδας το «γεωγραφικό κέντρο του νομού», να την στείλουν στο Καβούσι να πηγαίνει ο κόσμος να την επισκέπτεται. Εδώ είναι άχρηστη, όπως φαίνεται, αφού επισκέπτες δεν έχει. Γιαυτό πιθανότατα είναι (ξανά) κλειστή όσες μέρες βρίσκεται εδώ. Ας μην πάει χαράμι. Στο Καβούσι θα είναι κοντά σε όλες τις πόλεις και θα είναι περισσότερο χρήσιμη…

ΠΡΟΣΘΗΚΗ 14/06/2015: Μετά την ανωτέρω ανάρτηση, παρότι Κυριακή, το όχημα έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση. Ισως να ακολούθησαν την προτροπή να πάει στο Καβούσι. Ισως, την πρόταση που είχε γίνει πέρυσι. Ισως και να επέστρεψε στην έδρα του.

  1. Ανάρτηση με θέμα «Μόνιμα κλειστή»
Share

Ξυπνήστε!

Αγιος Νικόλαος, στόχος - agn_stoxosΑυτά που αποκρύπτει το δελτίο τύπου της Π.Ε.Λασιθίου με θέμα «Ενημερωτική Συνάντηση για την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων του ΚΤΕΟ Καβουσίου» είναι η σκοπιμότητα και η μεθόδευση που κρύβεται πίσω από την όλη ιστορία.
Δεν είναι ότι υπάρχει ένα κτήριο που θέλουμε να το αξιοποιήσουμε. Και εδώ το κτήριο διαθέτει αρκετά γραφεία. Ποιος ο λόγος μεταφοράς της υπηρεσίας πολιτικής προστασίας στο Καβούσι; Τι θα υπάρχει εκεί που δεν υπάρχει εδώ στην έδρα του νομού;
Τίποτα, πέραν σκοπιμοτήτων. Πίσω από την ιστορία κρύβεται η συνεχής εμμονή κάποιων να μεταφέρουν την έδρα της ΠΕ Λασιθίου αλλά και των υπολοίπων υπηρεσιών, στο δήθεν «γεωγραφικό κέντρο» του νομού.
Το «Ολοκληρωμένο Κέντρο Πολιτικής Προστασίας», δεν είναι μόνο μια υπηρεσία και προσωπικό που πρέπει να μεταφερθεί σε μια άλλη περιοχή. Είναι η λογική που θα ακολουθήσει και που ήδη εκφράστηκε, ότι πρέπει να πλαισιωθεί και από τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες. Δηλαδή, αστυνομία, λιμενικό, πυροσβεστική, ΕΚΑΒ και πάει λέγοντας. Αλλωστε, πολιτική προστασία χωρίς ή κοντά στις συναρμόδιες υπηρεσίες, πως θα υπάρξει; Αρα κάνουμε το πρώτο βήμα και μετά θα ακολουθήσουν και τα άλλα.
Και από τη στιγμή που το «μοντέλο» θα είναι επιτυχημένο, ανάλογο να γίνει με το σύνολο των υπηρεσιών, όπως ΙΚΑ, Εφορία, Νομαρχιακό νοσοκομείο, κλπ. Μάλιστα, ενώ η σύσκεψη έγινε την περασμένη βδομάδα, παραδόξως μόλις τώρα βγήκε το δελτίο τύπου. Τι εξυπηρετούσε η καθυστέρηση; Είναι ένα ακόμα ερώτημα προς απάντηση.

Σε όλη αυτή την ιστορία μάλιστα, φαίνεται πως η μεθόδευση συντονίζεται από εξωθεσμικό πρόσωπο της αντιπεριφέρειας, με πολλά ανοιχτά μέτωπα, δίνοντας την εντύπωση πως η Αντιπεριφερειάρχης είναι μαριονέτα που απλώς υλοποιεί αντί να χαράζει πολιτική.
Δυστυχώς, το παιχνίδι που παίζεται εις βάρος της έδρας του νομού είναι πολύ σοβαρό, και δυστυχώς δεν υπάρχει η ανάλογη αντίδραση από τους φορείς του Μεραμπέλλου. Κάποιοι επιχειρούν ουσιαστικά την σταδιακή μεταφορά της έδρας του νομού. Αυτό πρέπει να σταματήσει μια και δια παντός. Σητεία και Ιεράπετρα έχουν συνασπιστεί και μεθοδεύουν κινήσεις επωφελείς για τις δύο περιοχές.

Τι κάνουν οι εκπρόσωποι του Μεραμπέλλου στην Περιφέρεια; Τι κάνει ο δήμος; Οι τοπικοί φορείς; Δεν καταλαβαίνουν ότι δεν είναι μόνο θέμα αμφισβήτησης της έδρας του νομού, αλλά έχει και σοβαρό οικονομικό αντίκτυπο από την μεταφορά υπηρεσιών-υπαλλήλων σε μια άλλη περιοχή; Αντέχει η ήδη πολύ προβληματική οικονομία της πόλης τις συνέπειες;
Είναι δυνατόν να μπαίνουν τέτοια θέματα στις συνεδριάσεις και να μην καλούνται έστω εκπρόσωποι του δήμου Αγίου Νικολάου ώστε να λάβουν θέση; Είναι δυνατόν να θέλουν να μεταφέρουν-συμπαρασύρουν έδρες υπηρεσιών και να μην αντιδρούμε; Να μην διαμαρτυρόμαστε; Να σιωπούμε; Είναι εγκληματικό αν τα σχέδια κάποιων περάσουν χωρίς δική μας σθεναρή αντίδραση.
Δυστυχώς ζούμε σε έναν δήμο, που συνεχώς παραπαίει. Που δείχνει ότι αδυνατεί ή αδιαφορεί να διεκδικήσει και να διασφαλίσει. Ενός δήμου που δεν μπορεί να κάνει το άλμα. Να γίνει περισσότερο ανταγωνιστικός, να δώσει ώθηση στην οικονομία του, να αναπτυχθεί. Σαν αποτέλεσμα, πέραν της οικονομικής ανέχειας, θα υπάρξει και συρρίκνωση του πληθυσμού.
Και εμείς ως πολίτες δεν μπορούμε να αδιαφορούμε. Βλέπουμε, κριτικάρουμε, δυσανασχετούμε, αλλά μέχρι εκεί. Δεν κάνουμε αυτά που πρέπει για να αλλάξουμε την μοίρα του τόπου μας. Κι όταν κάποια στιγμή θα αρχίσει ο γρήγορος κατήφορος, θα είναι αδύνατο να σταματήσουμε, πόσο μάλλον να αντιστρέψουμε την πορεία.
Η κατάσταση θυμίζει την υπόθεση τουρισμός. Από την πρωτοπορία βρεθήκαμε ουραγοί. Δεν προσαρμοστήκαμε, δεν εξελιχθήκαμε. Σήμερα γκρινιάζουμε, την ίδια στιγμή που σε άλλες περιοχές αυξάνουν ακόμα περισσότερο τον τουρισμό τους. Δουλεύουν όμως με πίστη στον στόχο τους, πάθος, μεθοδικότητα και επιμονή. Εδώ φαίνεται έχουμε παραδοθεί έρμαια των κυμάτων. Οπου μας βγάλουν. Αν μας βγάλουν και δεν μας βουλιάξουν…

Share

Αριστερά, οικογενειακά, και με τις πλάτες της δεξιάς

Σε υπόθεση τύπου «Παναρίτη» εξελίσσεται η επαναφορά ή όχι της Λίας Μοσχοβιτάκη στη διοίκηση του νοσοκομείου Νεαπόλεως. Μοσχοβιτάκη Λία - mosxovitaki_lia_anatolhΔεν έχω μάθει να μασώ τα λόγια μου ούτε να χαϊδεύω αυτιά. Μου αρέσει η αναζήτηση της αλήθειας και η ευθύτητα στον λόγο και την κριτική.
Ξαφνικά υπάρχει ένα «κύμα» πίεσης για την επιστροφή στην θέση που κατείχε. Εχουν συνείδηση αυτοί που στήνουν την υπόθεση; Ξέρουν τι πάνε να κάνουν;
Προσωπικά με το νοσοκομείο Νεαπόλεως, είχα μια στενότερη επαφή από τότε που Διοικητής ήταν ο αείμνηστος Μιχάλης Βοζικάκης. Καλός φίλος, ικανός, έντιμος, αποτελεσματικός. Με όραμα και πάθος να στηρίξει τα συμφέροντα του ιδρύματος.
Δύο θέματα ήταν ύψιστης προτεραιότητας του. Το ένα ήταν το ξεκαθάρισμα της περιουσίας του ιδρύματος και το άλλο η προώθηση της ιδέας για δημιουργία κέντρου αποθεραπείας.
Στο πρώτο, έφτασε να δέχεται ακόμα και απειλές με όπλο(!) όταν επισκέφτηκε ένα από τα ακίνητα του ιδρύματος στην ηπειρωτική Ελλάδα. Δεν έκανε πίσω σε τίποτα, έδωσε εντολή μεταξύ άλλων και σε δικηγόρο Αθηνών να ασχοληθεί και να ξεκαθαρίσει το θέμα. Το αποτέλεσμα ήταν το πλέον ολοκληρωμένο που υπήρξε ποτέ.
Σε ότι αφορά το κέντρο αποθεραπείας, συντονισμένες και έντονες ήταν οι πιέσεις του προκειμένου να εξασφαλίσει το ΟΚ για την δημιουργία του.
Θεωρώ, χωρίς να παραβλέπω την συμβολή και άλλων διοικητών-προέδρων που πέρασαν από την θέση αυτ, πως η πλέον καθοριστική για το μέλλον του ιδρύματος θητεία, ήταν αυτή του κ. Βοζικάκη.

Και ερχόμαστε στην κα Λία Μοσχοβιτάκη. Ενώ για το θέμα του κέντρου είχε αποφασιστεί η ανάθεση μελέτης επί εποχής κ. Μαυρικάκη με ποσόν 400.000 ευρώ στον ΟΑΝΑΚ, διαπιστώθηκε ότι έχει υπάρξει ήδη σύμβαση (!) με την Περιφέρεια Κρήτης με ποσόν 1.000.000 (δηλαδή 600.000 παραπάνω). Η κα Μοσχοβιτάκη υπέγραψε σύμβαση με την Περιφέρεια Κρήτης (2012), εν αγνοία του ΔΣ και του κ. Μαυρικάκη (ο οποίος την χαρακτήρισε άκυρη), με αποτέλεσμα να υπάρξει ένταση. Εντονη ήταν επίσης η ανησυχία που υπήρχε από την καθυστέρηση στις απαιτούμενες ενέργειες, με κίνδυνο να χαθεί η δυνατότητα ένταξης στο ΕΣΠΑ (ένταξη η οποία δεν έγινε, ενώ τα περιθώρια μέχρι τον Σεπτέμβριο που είναι η τελευταία ευκαιρία, έχουν στενέψει υπερβολικά).
Προεκλογικά δε (2015), με παρέμβαση κ. Πλακιωτάκη, σε σχετική απόφαση αναφέρεται ποσόν 2.600.000, δηλαδή 2,2 εκατομμύρια από την αρχική των 400.000 ευρώ! Τα συμπεράσματα δικά σας.
Επανερχόμαστε στον κ. Βοζικάκη. Προκειμένου να μειώσει το κόστος της μελέτης είχε επισκεφτεί και ζητήσει την μελέτη άλλου, ανάλογου ιδρύματος, ενώ είχε την πρόθεση να την χρηματοδοτήσει κιόλας με πόρους του ιδρύματος, αφού άλλωστε είχε αρχίσει το ταμείο να έχει σημαντικά έσοδα από την διαχείριση της περιουσίας του. Σε κάποια φάση μάλιστα της εξέλιξης, υπήρξε και πίεση για ανάθεση της μελέτης σε συγκεκριμένο πρόσωπο (…) η οποία δεν είχε αποτέλεσμα.
Ομως η μπάλα με τα νούμερα είχε χαθεί και αλλού. Μια αναζήτηση στην Διαύγεια είναι εξαιρετική πηγή. Υπάρχει πχ απόφαση ανάθεσης σε δικηγόρο ύψους περίπου 8.000 ευρώ, προκειμένου να διαπραγματευτεί (ουσιαστικά) μείωση ενοικίου ενός ακινήτου στο Ηράκλειο.

Υπάρχει δε ανάθεση σε κτηματομεσίτη να εκτιμήσει το ίδιο ακίνητο, με κόστος άνω των 1.500 ευρώ. Οταν και η ίδια ως μηχανικός, αλλά και με μια απλή έρευνα, θα είχε αποφύγει και αυτό το έξοδο. Δηλαδή πλήρωσαν και άνω των 9.500 ευρώ για να μειώσουν το ενοίκιο που εισπράττουν!
Συγκριτικά, ο κ. Βοζικάκης που είχε παλαιότερα διαπραγματευτεί το ενοίκιο όχι μόνο είχε αυξήσει τα έσοδα, αλλά είχε διαχειριστεί ο ίδιος υποθέσεις προσαρμογής μισθωμάτων ακόμα και πολλαπλασιάζοντας τα.
Επίσης η κα Μοσχοβιτάκη, ανέθεσε την προετοιμασία φακέλου για το έργο, με ποσό άνω την 36.000 ευρώ, τον οποίο μάλιστα ο ανάδοχος έπρεπε να παραδώσει πρακτικά σε λιγότερες από 10 εργάσιμες ημέρες (!). Δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση, χρέωνε 3.600 την ημέρα.
Δεν θα σχολιάσω κάποια άλλα, που σίγουρα αν ψάξει κανείς περισσότερο θα βρει. Οσο καλόπιστα και αν θέλει κανείς να κρίνει κάποιες ενέργειες και αποφάσεις, δεν γίνεται να μην υπάρξουν τουλάχιστον απορίες.

Ομως η κα Μοσχοβιτάκη, κατάφερε να έρθει σε ρήξη ακόμα και με το ΔΣ του συλλόγου φίλων παιδιών που παραχώρησε το ακίνητο για την δημιουργία του κέντρου αποθεραπείας, θέτοντας σε κίνδυνο την υλοποίηση της δημιουργίας του. Οσο για τον αγώνα υπέρ του νοσοκομείου, αν άλλοι φορείς δεν είχαν αντιδράσει και πρωτοστατήσει, τίποτα δεν θα είχε γίνει.
Ποιο λοιπόν έργο παρείχε; Πως συνέβαλε η ίδια στην ουσιαστική προώθηση των συμφερόντων του ιδρύματος; Πως εξασφάλισε την ακίνητη περιουσία; Στράφηκε εναντίον όσων έβλαπταν τόσα χρόνια την περιουσία; Εισέπραξε από αυτούς που την νέμονταν για χρόνια χωρίς αντίτιμο;
Ευνοούμενη του προηγούμενου συστήματος εξουσίας, με την αλλαγή κυβέρνησης πάτησε στην άλλη βάρκα, με τις πλάτες του γαμπρού της κ. Ηγουμενίδη, νέου διοικητή της ΥΠΕ Κρήτης, ο οποίος προσπαθεί μετ’ επιτάσεως και κάθε τρόπο να την αποκαταστήσει σε άλλη θέση αρμοδιότητας του.
Μετά την παραίτηση, της πρότεινε να αναλάβει σύμβουλος της για θέματα νοσοκομείων σε επίπεδο Κρήτης. Τελικά η κ. Μοσχοβιτάκη δεν την αποδέχθηκε. Τώρα προσπαθεί να την τοποθετήσει ξανά στην προηγούμενη θέση της. Σε αυτό υπάρχουν πρόθυμοι που για δικούς τους λόγους, στηρίζουν την επιστροφή της. Μεταξύ αυτών και ο κ. Πλακιωτάκης, βουλευτής της ΝΔ, χωρίς να έχει καν ασχοληθεί με την πορεία, την αποτελεσματικότητα και την διαφάνεια της δικής της περιόδου. Εκτός και αν θεωρεί θετικά όσα αποσπασματικά παραπάνω αναφέρθηκαν, αλλά και να ταυτίζεται με τον εκλεκτό του ΣΥΡΙΖΑ διοικητή ΥΠΕ Κρήτης κ. Ηγουμενίδη, συμφωνώντας με την λογική οικογενειοκρατίας, που σε άλλες θέσεις και σε άλλο επίπεδο το κόμμα του και ο ίδιος στηλιτεύουν, αδιαφορώντας παράλληλα για γεγονότα που θα έπρεπε να επηρεάσουν την κρίση του.
Στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει, έχουν ακουστεί διάφορα ονόματα για την θέση Διοικητή Νεαπόλεως. Κάποια από αυτά είναι πολύ αξιόλογα, κάποια άλλα καλό θα ήταν ούτε καν να κυκλοφορούν.

Απορίας άξιον είναι τι κάνει ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν αντιδρά, κι αν αντιδρά γιατί αυτό δεν παίρνει διαστάσεις. Γιατί αποδέχεται σιωπηλά τις επιλογές Ηγουμενίδη. Βέβαιο πάντως είναι πως η υπόθεση Μοσχοβιτάκη, έχει κοινά σημεία με την υπόθεση Παναρίτη. Κάποιοι μέσα από το τωρινό σύστημα παρέχουν προστασία σε ένα πρόσωπο ενεργούμενο του προηγούμενου, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να πει κανείς ότι είχε μια επιτυχημένη πορεία, που να αξίζει να γίνει η υπέρβαση. Μόνο προσόν η οικογενειακή σχέση με τον νέο διοικητή της ΥΠΕ κ. Ηγουμενίδη. Ολοι οι άλλοι που δεν έχουν δόντι, ας περιμένουν.
Το νέο σλόγκαν πρέπει να είναι, αριστερά, οικογενειακά, και με τις πλάτες της δεξιάς.

Share

Χωρίς παρωπίδες…

Παρωπίδες - personblinkersΒλέποντας την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, το πως τελικά μας έχουν δέσει χειροπόδαρα και πόσο δύσκολο είναι να ξεφύγουμε από την κρίση ως αποτέλεσμα λαθών του παρελθόντος, αλλά και εγκληματικής υποχωρητικότητας και ανικανότητας περασμένων κυβερνήσεων, δεν είναι δύσκολο να καταλάβω το «πρώτη φορά αριστερά».
Και αυτοί που το πιπιλίζουν σχεδόν καθημερινά με ειρωνική διάθεση, θα έπρεπε να βγάλουν τον σκασμό και να αναλογιστούν γιατί ένα πολύ μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, έφτασε-οδηγήθηκε-εξωθήθηκε, να ψηφίζει για πρώτη φορά αριστερά.
Τόσο αλαζόνες, που ακόμα και τώρα που τα κόμματα τους καταβαραθρώνονται δημοσκοπικά, πανηγυρίζουν και νιώθουν υπερήφανοι για το έργο τους.
Η αλήθεια είναι ότι απέτυχαν να προστατεύσουν την Ελληνική κοινωνία από την επερχόμενη λαίλαπα. Απέτυχαν να προβλέψουν τα αποτελέσματα της πολιτικής και των μέτρων που εφάρμοσαν. Απέτυχαν να προστατεύσουν ευαίσθητα κοινωνικά στρώματα από την φτώχεια και την ανέχεια. Απέτυχαν να εξασφαλίσουν εργασία σε εκατομμύρια συμπολίτες. Απέτυχαν να προστατεύσουν τους ελεύθερους επαγγελματίες. Απέτυχαν να χτυπήσουν την διαφθορά, την γραφειοκρατία, την φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή. Απέτυχαν να προστατεύουν τους νοικοκυραίους από τους τραπεζίτες, οι οποίοι με κομπίνες τους φόρτωσαν δάνεια υπέρτερα των δυνατοτήτων του, τα οποία σήμερα η υπόλοιπη κοινωνία πρέπει να πληρώσει μέσα από ανακεφαλαιοποιήση τραπεζών. Δηλαδή, να σώσουμε τις τράπεζες, τις κύρια υπεύθυνες για τα κόκκινα δάνεια, εξοντώνοντας τους επαγγελματίες και τους μισθωτούς.
Δεν είμαι από αυτούς που ψήφισαν αριστερά, ούτε και το νομίζω πιθανό, για ιδεολογικούς λόγους να το κάνω έστω και ως πράξη διαμαρτυρίας. Ομως κατανοώ απόλυτα αυτούς που το έκαναν. Και κυρίως για πρώτη φορά, και μάλιστα χωρίς σκοπιμότητα σύμπλευσης με ένα νέο κόμμα εξουσίας για να τα έχουν καλά με το «σύστημα». Κατανοώ αυτούς που άδολα έκαναν την υπέρβαση, που πριν μερικά χρόνια θα ήταν αδιανόητη για αυτούς.
Και ίσως, αν είχα ακούσει και δει τον Σαμαρά να λέει όσα είπε χθες στο Ηράκλειο, να ήμουν ένας από αυτούς. Αηδίασα από το ύφος του. Εξοργίστηκα από την αλαζονεία, την εμμονή του και την παντελή έλλειψη ουσιαστικής αυτοκριτικής. Και κάπου εκεί, θυμήθηκα και τον Αδωνη που βρισκόταν προ ημερών στον Αγιο Νικόλαο, σε σύναξη της ΝΔ. Και μαζί με αυτόν, θυμήθηκα και το τι έλεγε κατά το παρελθόν για τη ΝΔ, για αρχηγούς της, κλπ. Θυμήθηκα για παράδειγμα ότι έλεγε πως «στη ΝΔ είναι και ψεύτες και κλέφτες» (συλήβδιν, όχι ότι υπάρχουν και τέτοιοι). Σε αυτό το κόμμα που αργότερα προσχώρησε. Του οποίου τον αρχηγό τον είχε στην κυριολεξία για τα σκουπίδια. Εγινε δηλαδή ένας από αυτούς;
Εφτασε δε προσφάτως να το παίζει και ΔΑΠίτης, όταν ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με την φοιτητική παράταξη, ούτε είχε σχέση με τη νεολαία της ΝΔ. Γιατί άραγε; Εχει τόση ανάγκη περγαμηνές άλλων εποχών; Και μάλιστα ενός κόμματος που αποτελείται από «ψεύτες και κλέφτες»; Ακόμα και ο πρόεδρος της νεολαίας έβγαλε ανακοίνωση λόγω των έντονων αντιδράσεων. Ποιος είναι λοιπόν ο ψεύτης;
Όμως υπάρχουν και οι κλέφτες. Δεν ξέρω ποιους εννοεί και θα έπρεπε να τον είχε ρωτήσει το φιλοθεάμον κοινό του. Ισως βέβαια να έκρινε από το ποιόν στελέχους του οργανωτικού, υπεύθυνο και για την Κρήτη, που στα νιάτα του είχε βρεθεί εκτός για διάφορες ατασθαλίες. Και με αυτόν (τον έμμισθο πλέον υπάλληλο της ΝΔ) μαζί να προσπαθούν να εμψυχώσουν τους «κλέφτες και τους ψεύτες» και να πείσουν για την ανυστερόβουλη επιθυμία τους να σώσουν την χώρα και την παράταξη. Από ποιους άραγε; Από τους λαθρεπιβάτες; Από τους πειρατές; Από τους ψεύτες; Από τους κλέφτες;
Και δεν βρίσκεται κανείς να τους ξεμπροστιάσει, αλλά αντιθέτως χειροκροτούν και από πάνω; Ποιους; Τους συκοφάντες και τους προδότες της παράταξης; Αυτούς που με την υπογραφή, την ψήφο, και την αποτυχημένη πολιτική τους διέλυσαν την χώρα; Αυτούς που τους κυνηγούν ως κόμμα οι δανειστές τους; Που δεν έχουν να πληρώσουν τους κομματικούς υπαλλήλους εδώ και μήνες; Αυτοί θα μας σώσουν; Οι ήδη χρεοκοπημένοι; Και υπάρχουν ακόμα ψηφοφόροι που το πιστεύουν;

Αλλη θα ήταν η πορεία του τόπου αν δεν είχε ρίξει την κυβέρνηση το ’93 ο Σαμαράς, άλλη αν δεν είχε στηρίξει το ΠΑΣΟΚ και δεν είχαν εκλέξει από κοινού νέο ΠτΔ, άλλη αν είχε στηρίξει τη ΝΔ το 2000. Και όμως, αυτόν που δήλωνε ότι δεν θα ξαναγύριζε στη ΝΔ ούτε ως πρόεδρος, του παραδώσανε την τύχη της παράταξης και της χώρας. Σε αυτόν, την παρέα του και όσους μάζεψε, αλλοιώνοντας τη φυσιογνωμία της παράταξης και οδηγώντας την σε ένα αβέβαιο μέλλον. Σε αυτόν που κατηγορούσε τα μνημόνια, μετά ψήφιζε ακόμα χειρότερα, και την ίδια στιγμή φώναζε ότι τα έσκιζε. Σε αυτόν που ψήφιζε εξοντωτικά μέτρα, για να έρχεται σήμερα να μας λέει ότι θα τα χαλάρωνε αν ξαναεκλέγονταν.

Πρώτη φορά αριστερά λοιπόν, και απ’ ότι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, θα υπάρξει και δεύτερη αν δεν γίνει σκληρή αυτοκριτική, παραδοχή λαθών και εξυγίανση στους μετριοπαθείς χώρους. Αν δεν αλλάξουν πρόσωπα και νοοτροπίες. Μέχρι τότε, κυρίαρχος του παιχνιδιού θα είναι ο Τσιπρας. Και όσο αργούν να το κάνουν, τόσο θα είναι δυσκολότερο να βρεθεί αντίπαλο δέος.
Και μια παρατήρηση σε διάφορους που νομίζουν πως το «ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ», είναι η λύση στα προβλήματα μας. Υπάρχουν άνθρωποι ηλίθιοι από φανατισμό και άλλοι φανατικοί από ηλιθιότητα. Ας διαλέξουν κατηγορία.
Αυτά τα λίγα, με την λογική ενός απλού πολίτη που δεν έμαθε ποτέ να λειτουργεί με παρωπίδες, πιστός στις ιδέες και τις αρχές του, που όμως προτιμά να μην συγχρωτίζεται με πολιτικούς χαμαιλέοντες, καιροσκόπους και περιπλανώμενους.

Μιχάλης Βασιλάκης

Share

1η ΓΙΟΡΤΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΡΩΝ

1hGortiSporonΣας προσκαλούμε στην “1Η ΓΙΟΡΤΗ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΡΩΝ” που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 17 Μαίου και ώρα 11:00 στο χώρο του ΤΕΙ Αγιου Νικολάου. Μέσα από αυτή την ημερίδα προσπαθούμε για άλλη μία φορά να ισχυροποιήσουμε την ταυτότητά μας ως Κρητικοί και ως Έλληνες και να δηλώσουμε, ως ελάχιστο φόρο τιμής προς τους προγόνους μας, “αποδοχή κληρονομιάς” των παραδοσιακών σπόρων της περιοχής μας.

Θα ήταν χαρά για την ομάδα «ΚΙΒΩΤΟΣ ΣΠΟΡΩΝ» και για την Πολιτιστική Ένωση Δήμου Αγίου Νικολάου να υποστηρίξετε με την παρουσία σας τις εργασίες της ημερίδας. Οι ομιλίες και οι λοιπές λεπτομέρειες φαίνονται στην αφίσα που σας στέλνουμε συννημένα.

Σχετικό ενημερωτικό σημείωμα:

Η Πολιτιστική Ένωση Δήμου Αγίου Νικολάου δραστηριοποιείται επισήμως στο Δήμο μας από 12/12/12 και αποτελεί το συντονιστικό όργανο των πολιτιστικών συλλόγων της περιοχής μας αλλά και άλλων συλλόγων που ασχολούνται με τον πολιτισμό, την τέχνη, την παράδοση και την προστασία της φύσης.

Από το φθινόπωρο του 2014 το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Αγίου Νικολάου μας παραχώρησε τη χρήση εντός εκτάσεως αγρού του Δημοτικού ακινήτου Λακωνίων για χρονικό διάστημα δέκα ετών.

Τη διαχείριση του χώρου έχει το Δ.Σ. της Πολιτιστικής Ένωσης του Δήμου μέσω της ομάδας μας «Κιβωτός Σπόρων» και η δραστηριότητα που αναπτύσσεται είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για την Ένωση.

Τα άτομα που θα απασχοληθούν θα είναι κυρίως, εκτός από τους εθελοντές μέλη μας, άτομα από ευπαθείς ομάδες όπως αναξιοπαθούντες συνδημότες μας, άτομα για κοινωνική επανένταξη όπως ψυχιατρικοί ασθενείς και άλλοι εθελοντές.

Η εκμετάλλευση του αγροτεμαχίου έχει σαν σκοπό α) την παραγωγή προϊόντων για την υποστήριξη ευπαθών ομάδων, β) τη δημιουργία τράπεζας σπόρων από παραδοσιακές ποικιλίες του Μεραμπέλλου, γ) την ενημέρωση και εκπαίδευση μαθητών και άλλων ενδιαφερόμενων στις τοπικές καλλιέργειες και δ) την υποστήριξη του θεσμού του κοινωνικού παντοπωλείου.

Οι δράσεις που θα γίνουν εκεί θα είναι: α) καλλιέργεια αρωματικών φυτών που ευδοκιμούν στην περιοχή του Μεραμπέλλου, β) καλλιέργεια οπωροκηπευτικών παραδοσιακών καλλιεργειών, γ) καλλιέργεια δημητριακών παραδοσιακών καλλιεργειών, δ) δενδροφύτευση παραδοσιακών καλλιεργειών και ε) περιποίηση της άγριας χλωρίδας όπου αυτό είναι αναγκαίο.

Να σημειωθεί εδώ ότι οι χρήσεις της προς παραχώρηση έκτασης και η χωροθέτηση αυτής έγινε σε συνεργασία με το μελετητή του ΤΕΙ Κρήτης κ Εμμ. Σησαμάκη, ο οποίος υπογράφει ως βασικός μελετητής τη μελέτη χώρου δασικής αναψυχής που έχει ενταχθεί στο τοπικό πρόγραμμα Leader. Σημειώνουμε εδώ ότι έχει επίσης ενημερωθεί το Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων, το οποίο προσφέρει την τεχνογνωσία και την αρωγή του, και η Μητρόπολη Πέτρας η οποία θα συνδράμει με τη γνωστοποίηση της προσπάθειας στο ποίμνιό της.

Η έκταση συμπεριλαμβάνει και λαχανόκηπο απασχόλησης ΑΜΕΑ/ψυχικά πασχόντων.

 

Με εκτίμηση,
Ο Πρόεδρος

Άρης Γ. Πάγκαλος

Share

Η Κρήτη των τριών πρωτευουσών

Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, europian capital culture - europian_capital_cultureΜόνο οργή μπορεί να προκαλεί η πρόταση που διαβάζουμε σχετικά με πρόταση για πολιτιστική πρωτεύουσα, όπου σε σχετικό δημοσίευμα1 διαβάζουμε ότι:

Μέχρι σήμερα, περισσότεροι από δεκαπέντε δήμοι είναι έτοιμοι να κονταροχτυπηθούν, από την Κρήτη –ως δίκτυο των τριών μεγαλύτερων πόλεων (Χανιά-Ρέθυμνο-Ηράκλειο)
Δηλαδή, η πρόταση περιλαμβάνει ουσιαστικά τις τρεις από τις τέσσερις πρωτεύουσες της Κρήτης.  Η πρωτεύουσα του Λασιθίου, ο Αγιος Νικόλαος απών. Αγνωστο το παρασκήνιο, αλλά είναι ανεπίτρεπτο να εκπροσωπηθεί ουσιαστικά η Κρήτη με απουσία του Αγίου Νικολάου και κατ επέκταση του Λασιθίου. Οπου τελικά δοθεί το χρίσμα,
Πέρα από τη χρηματοδότηση (1,5 εκατ. ευρώ θα λάβει ο δήμος από την Ε.Ε.), η διεθνής προβολή, οι υποδομές και ο κύκλος εργασιών που θα δημιουργηθούν είναι μεγάλης σημασίας, τόσο για την πόλη όσο και για ολόκληρη την περιοχή γύρω από αυτή…
Το 2021, έτος-ορόσημο για την Ελλάδα, καθώς σηματοδοτεί 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης, ο θεσμός των πολιτιστικών πρωτευουσών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ξεκίνησε από την Αθήνα το 1985 χάρη στη Μελίνα Μερκούρη, επιστρέφει για μια ακόμα φορά, μετά τη Θεσσαλονίκη το 1997 και την Πάτρα το 2006, στη χώρα μας, όπου μια πόλη θα μοιραστεί το χρίσμα μαζί με μια πόλη της Ρουμανίας. Με το που κοινοποιήθηκε η απόφαση αυτή, μεγάλος αριθμός δήμων της ελληνικής περιφέρειας έδειξε σφοδρό ενδιαφέρον για τον τίτλο «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2021», μια όχι και τόσο εύκολη υπόθεση, που απαιτεί σοβαρή προετοιμασία ως την τελική επιλογή. Μέχρι σήμερα, περισσότεροι από δεκαπέντε δήμοι είναι έτοιμοι να κονταροχτυπηθούν…
Υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα που πρέπει να δούμε πως βρεθήκαμε έξω από αυτόν τον σχεδιασμό και πως πιθανόν θα μπορούσε αυτό να αλλάξει, αφού η προθεσμία κατάθεσης του σχετικού φακέλου λήγει στις 23 Οκτωβρίου 2015.
  1. Σύνδεσμός σε άρθρο με τίτλο «Ποιες ελληνικές πόλεις κονταροχτυπιούνται για το χρίσμα της πολιτιστικής πρωτεύουσας 2021;»
Share

Ο εμπορικός κόσμος και η πόλη

Βασίλης Χατζηδάκης - vasilkis_xatzidakisΠολλοί συμπολίτες μας, προβληματίζονται γιατί ο εμπορικός κόσμος στην πόλη μας, είναι έτοιμος να δώσει μια μάχη χαρακωμάτων. Μια μάχη που καθυστερεί ή και παρεμποδίζει την «φυσιολογική εξέλιξη» των πραγμάτων. Μια μάχη που αναπαράγει τη φόρμα «το παλιό που αντιστέκεται, ενάντια στη δυναμική του νέου, μεγαλύτερου, φθηνότερου και κοσμοπολίτικου που έρχεται» για να μας κάνει τη ζωή μας πιο άνετη και εντυπωσιακή.

Σαν έμπορος θα μπορούσα να απαντήσω με αναθέματα συναισθηματικής φύσης, που θα έκρυβαν έντεχνα τους φόβους μου. Βλέπεται ο μικροαστός που παλεύει μέσα μου, ενίοτε πιάνεται από τα γένια του για να σωθεί… Έτσι για να τη σπάσω στον μικροαστό μέσα μου, δεν θα σας ζητήσω ούτε να μας λυπηθείτε ούτε θα σας διαβεβαιώσω ότι θα σας λείψουμε. Άλλωστε η αμείλικτη πραγματικότητα θα με διέψευδε, καθώς «τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από αναντικατάστατους». Η ζωή μας διδάσκει ότι μια επόμενη μέρα με λιγότερους μικρομεσαίους στη πιάτσα, θα είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες κι ο ήλιος θα ανατείλει από την ανατολή όπως πάντα.

Αυτό που θα προσπαθήσω αντίθετα να κάνω, είναι να μπω στη θέση του ξενοδοχοϋπάλληλου, του δημόσιου υπάλληλου, του παραγωγού αγρότη και κτηνοτρόφου, του ιδιοκτήτη καφετέριας κι εστιατορίου, του οικοδόμου, του διακοσμητή, του δικηγόρου του κάθε επαγγελματία. Θέλω να ψάξω από τη δικιά τους οπτική την έννοια του συμφέροντος. Διότι αν αποδειχτεί ότι για τους πολλούς είμαι ένας άχρηστος μεταπράτης, ας διαλυθώ εις τα εξ ων συνετέθην κι ας πάω να βρω μια πραγματική δουλειά να κάνω. Ας μην καθυστερώ χωρίς λόγο την «ανάπτυξη».

Αρχίζοντας να μπαίνω στη θέση σας, διατυπώνω τα πρώτα ερωτήματα: Ο ελεύθερος ανταγωνισμός και η συσσώρευση κεφαλαίου μέσω πολυκαταστημάτων και υπεραγορών, δεν ρίχνει τις τιμές; Ας αναλογιστούμε μερικά πράγματα με βάση όχι τη θεωρεία αλλά την εμπειρία. Την δεκαετία του 80, όταν στην Ελληνική αγορά δεν υπήρχε τόσο μεγάλη διείσδυση των υπεραγορών, το καλάθι της νοικοκυράς γέμιζε ευκολότερα ή δυσκολότερα; Η αγοραστική δύναμη, δηλαδή, η σχέση εισοδήματος με τον δείκτη τιμών καταναλωτή, αναμφισβήτητα ήταν καλύτερη τότε. Να θυμίσω ταυτόχρονα, ότι τότε υπήρχε πολύ λιγότερη ανεργία και τα εισοδήματα των εργαζομένων ήταν πολύ μεγαλύτερα σε σχέση με σήμερα. Ας αναλογιστούμε τι συλλογικές συμβάσεις απολάμβανε ο υπάλληλος μιας επιχείρησης τότε, και τι σήμερα. Σήμερα που οι περισσότερες εργασιακές σχέσεις έχουν γίνει ανώνυμες και που ο υπάλληλος δεν έχει συναντήσει ποτέ τον εργοδότη του. Σήμερα που τα μονοπώλια έχουν περάσει τη διάλυση της εργατικής νομοθεσίας, μέσω των πολιτικών τους συνεργατών σε Αθήνα και Βρυξέλλες. Τετράωρα, «μαθητεία»-«πρακτική», ανασφάλιστη εργασία, ημιαπασχόληση, απλήρωτη υπερωρία, ελαστικά ωράρια, ευελφάλεια κλπ , είναι πρακτικές που εισήχθησαν για να καταστρέψουν τις ζωές των εργαζομένων. Όσο πανηγυρίζαμε για την ένταξή μας στην ΟΝΕ (οικονομική και νομισματική ένωση) και λέγαμε με το «ευρώ καλύτερα» τόσο περισσότερο επικρατούσαν οι μονοπωλιακοί όμιλοι στην αγορά. Λίγα χρόνια αργότερα ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» έφερνε μια αξιοπερίεργη στρέβλωση. Στη χώρα με τη μεγαλύτερη εισοδηματική κρίση, την Ελλάδα, οι τιμές στο ράφι είναι ακριβότερες σε σχέση με όλες τις άλλες χώρες του ευρώ στις ίδιες αλυσίδες τροφίμων. Είπατε κάτι για τον «ελεύθερο ανταγωνισμό»;

Ναι, αλλά εγώ βρίσκω στο μικρομεσαίο Σ/Μ ή μπακάλικο το τυρί τάδε με 1 ευρώ, ενώ στη πολυεθνική 0,90ε. Που με συμφέρει να πηγαίνω; Αν είσαι επαγγελματίας της εστίασης, θα ήθελα να σου απαντήσω με ερώτηση. Τι σε συμφέρει περισσότερο. Να παίρνεις το τυρί του τοστ με 0,90ε και να έχεις 10 γεμάτα καθίσματα στο μαγαζί σου, ή να το αγοράζεις με 1 ευρώ, αλλά να έχεις 20 γεμάτα καθίσματα. Στα δέκα παραπάνω καθίσματα θα κάθονται οι έμποροι της πόλης σου και οι υπάλληλοί τους καθώς και οι οικογένειές τους, που αν αύριο εξαφανιστούν και γίνουν μισθωτοί του τετράωρου, δεν θα μπορούν να έρχονται στο μαγαζί σου. Αν πάλι είσαι δημόσιος υπάλληλος, που νομίζεις ότι θα ψάξει το παιδί σου για δουλειά, ή τι μαγαζί θα μπορεί να ανοίξει; Αν είσαι γεωργός και κτηνοτρόφος, ποιος νομίζεις ότι θα σου απορροφήσει την παραγωγή; Το μικρό κρεοπωλείο και το μπακάλικο, ή οι υπεραγορές που αγοράζουν από τεράστιες παραγωγικές μονάδες μισοτιμής, όσο περίπου είναι το δικό σου κόστος παραγωγής; Κι εσύ οικοδόμε, υδραυλικέ, ντεκορατέρ κλπ…. Ποιος θα σου δώσει δουλειά για να τους φτιάξεις το μαγαζί και αργότερα το σπίτι;;; Ο κ. Χ με έδρα το Μόναχο ή ο κ. Ψ με έδρα την Εκάλη. Αλήθεια ακόμα σε ενδιαφέρει αν το τυρί το αγοράσεις 10λ φτηνότερο;;; Τέλος να υπογραμμίσω ότι, όταν στον αγώνα δρόμου των πολυεθνικών επικρατήσουν 3-4 αλυσίδες, τότε η συνεννόηση μεταξύ τους (τραστ) είναι αναπόφευκτη κι έτσι οι τιμές θα ισορροπήσουν στα ανώτατα όρια των αντοχών μας.

Σε μερικά είδη υπάρχει μεγάλη διαφορά τιμής. Έτσι δεν είναι; Πράγματι, όσο πουλάει η πολυεθνική τα 3 ζευγάρια κάλτσες τόσο αγοράζουμε από το μικρομάγαζο το ένα ζευγάρι… Αλλά δες την ταμπέλα. Δες την σύνθεση, δες την προέλευση, δες την εγγυημένη συναλλαγή. Μέτρα τα όλα αυτά για να δεις τι τελικά σε συμφέρει. Στο εμπόριο, όπως και στα πάντα, δεν είμαστε όλοι ίσοι. Άλλο να παραγγέλνεις 30 ζευγάρια κάλτσες και άλλο 30.000 ζευγάρια κάλτσες… Άλλες εκπτώσεις παίρνεις, άλλο χρόνο αποπληρωμής κλπ. Όμως… Σκέψου και αυτό. Οι Ελληνικές βιοτεχνίες ρούχων, οι τελευταίες λίγες κλωστοϋφαντουργίες, τα βαφεία, τα ραφεία, στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά από τους μικρούς και μεσαίους εμπόρους. Οι πολυεθνικές αγοράζουν μαζικά από χώρες του τρίτου κόσμου όπου τα ελάχιστα εργατικά επιτρέπουν υποπολλαπλάσιες τιμές. Άρα λοιπόν τα μικρομάγαζα, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της (όποιας απέμεινε) Ελληνικής παραγωγής. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό και για την απασχόληση αλλά και για τον κύκλο εργασιών που προστίθενται στην Ελληνική οικονομία.

Στις μεγάλες επιχειρήσεις μου δίνουν πάντα απόδειξη, αλλά στα μικρομάγαζα ενίοτε ξεροβήχουν αδιάφορα. Καταρχήν είναι δικαίωμά σου και υποχρέωση να ζητάς από παντού απόδειξη κι αν δεν ζητάς βοηθάς στον αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ των μικρομεσαίων και δίνεις στα λαμόγια την ευκαιρία να επικρατούν στην αγορά. Ασφαλώς βέβαια ξέρεις ότι οι Ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις πληρώνουν φόρους δυσανάλογους με το μέγεθός τους και αποδίδουν ΦΠΑ έχοντας εξοντωτικά πρόστιμα όταν δεν το πράττουν. Την ίδια στιγμή, πολυεθνική που δραστηριοποιείται στη πόλη μας, δηλώνει Ο.Ε, αλλάζει σύσταση κάθε εξάμηνο και δεν αποδίδει ΦΠΑ. Αν λοιπόν μιλάμε για τιμιότητα στην συναλλαγή, θυμήσου ότι ο μικρομεσαίος (κακώς) μπορεί να μην σου δώσει μια απόδειξη, έχοντας την αυταπάτη ότι έτσι θα σώσει το μαγαζί του. Οι πολυεθνικές όμως «νόμιμα» κλέβουν τεράστια ποσά από το Ελληνικό κράτος (δηλαδή από εσένα) για να αυγατίσουν τα κέρδη τους. Στην σωστή συναλλαγή μετράνε κι άλλα πράγματα… Πόσες φορές ζήτησες από τα πολυκαταστήματα έκπτωση στην αναγραφόμενη τιμή; Πόσες φορές ζήτησες από τα πολυκαταστήματα πίστωση; Η μικρή και μεσαία επιχείρηση κάνει εκπτώσεις όχι μόνο στις επίσημες εκπτωτικές περιόδους, σε αντίθεση με τις προσφορές που οι πολυεθνικές κάνουν όποτε γουστάρουν για να ξεπουλήσουν ότι λήγει. Προσφορές που είναι συνήθως παραπλανητικές και αφορούν συνήθως ελάχιστα προϊόντα. Αν πας μισή ώρα μετά το άνοιγμα, σου λένε ότι έχουν εξαντληθεί. Στο μικρομάγαζο βρίσκεις (ιδίως στην ένδυση-υπόδηση) γενικές εκπτώσεις κοντά στο 50% για 3 μήνες το χρόνο και προσφορές σχεδόν άλλους 3 μήνες.

Η πολυεθνική που θα έρθει, θα δώσει δουλειές στο τόπο. Δεν είναι αλήθεια; Με κάθε πολυκατάστημα που φτιάχνεται, κάποιες μικρότερες επιχειρήσεις κλείνουν συμπαρασύροντας εργοδότες κι εργαζόμενους. Ξέρουμε και στη πόλη μας (όπου τα πράγματα είναι καλύτερα από το μέσο όρο λόγο της εισροής τουριστικού συναλλάγματος) ότι κάποια μικρά μάρκετ, επιχειρήσεις ρουχισμού, υπόδησης, ψιλικών, ηλεκτρικών ειδών κλπ έχουν εξαφανιστεί. Συνοδό αποτέλεσμα το κλείσιμο επιχειρήσεων που είχαν να κάνουν με την οικοδομή. Κάποιοι κατεστραμμένοι συνάδελφοι στράφηκαν σε επιχειρήσεις τουριστικές ή υπηρεσιών. Κάποιοι άλλοι συνάδελφοι βγήκαν στη σύνταξη. Κάποιοι έκλεισαν και έγιναν μισθωτοί. Κάποιοι το παλεύουν ακόμα να ζήσουν τις οικογένειές τους όντας ανασφάλιστοι, με πολλές χιλιάδες χρέη στον ΟΑΕΕ και στις εφορίες και με κλειστή τη χρηματοδότηση από τις τράπεζες. Ότι χρήμα ακόμα κυκλοφορεί ακόμα από τις τράπεζες, δεσμεύεται από τις πολυεθνικές. Νέοι και μεσήλικες που βλέπουν το παιχνίδι παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς. Η πόλη μαραζώνει. Ακόμα και οι μετανάστες την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Ποιες δουλειές αλήθεια έδωσε η μονοπώληση της αγοράς;

Θα επενδυθούν στη πόλη κάποια χρήματα. Δεν θα ωφεληθούν από αυτό όλοι; Σίγουρα θα ωφεληθεί ο πωλητής του οικοπέδου, όσοι εργαστούν στη κατασκευή και κατά το διάστημα διάρκειας των έργων ανέγερσης και όσοι βρουν εργασία έστω με τα πετσοκομμένα εργασιακά και μισθοδοτικά δικαιώματα που προαναφέραμε. Επίσης κάποιοι (ελάχιστοι τοπικοί παραγωγοί) που θα μπορέσουν να πλασαριστούν στα ράφια της, με μηδενικά ποσοστά κέρδους. Όμως μην αυταπατόμαστε. Οι άνθρωποι των πολυεθνικών έχουν κάνει πρώτα το λογαριασμό τους. Δεν θα άνοιγαν εδώ επιχείρηση για τα όμορφά μας μάτια. Για κάθε ευρώ επένδυσης, τα γκόλντεν μπόις έχουν υπολογίσει υπερπολλαπλάσια διαφυγή κερδών από την αγορά του Αγίου Νικολάου. Η επιχείρηση λοιπόν αυτή θα απομυζά χρήμα. Με λίγα λόγια δεν θα μοιραζόμαστε σαν κοινωνία τον πλούτο της, αλλά αυτή θα κερδίζει από την φτώχεια μας. Θα αρπάξει μερίδιο της αγοράς, θα στείλει τα κέρδη της σε φορολογικούς παραδείσους, θα κλείσει τους αδύναμους κρίκους, θα στερήσει τη πόλη από ρευστότητα, θα αυξήσει την ανεργία και ως εκ τούτου θα ρίξει κι άλλο τα μεροκάματα. Στο ίδιο έργο θεατές.

Δηλαδή οι μικρομεσαίοι είναι όλοι εντάξει; Όχι. Είτε για λόγους επιβίωσης, είτε για λόγους επικράτησης, οι μικρομεσαίοι πολλές φορές κάνουν αθέμιτο ανταγωνισμό και ακολουθούν κακές εμπορικές πρακτικές (υπερβολικά ποσοστά κέρδους, εκμετάλλευση του προσωπικού τους, διακίνηση προϊόντων «μαϊμού», δωροδοκία ξεναγών, αγένεια στο πελάτη, ελλιπές after sale service κλπ). Αυτούς τους εμπόρους (εφόσον οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν διαλύσει) τους τιμωρεί η ίδια η αγορά. Όμως κι ο Εμπορικός Σύλλογος πρέπει να πάρει μέτρα, γιατί είναι αυτοί που κάνουν τους καταναλωτές να εύχονται να έρθουν εδώ τα πολυκαταστήματα και να σαρώσουν επί δικαίων και αδίκων. Αλλά δεν είναι τα πολυκαταστήματα οι αναμάρτητοι. Πόσες φορές δεν έχετε βρει ληγμένα και αλλοιωμένα τρόφιμα στα ράφια τους; Πόσες φορές δεν μετανιώσατε για την ποιότητα των προϊόντων τους; Πόσες φορές δεν εξαπατηθήκατε με τις προσφορές τους που λήγουν πριν προλάβετε να πάτε στα ράφια τους; Πόσες φορές η τιμή στο ράφι, ήταν διαφορετική από τη τιμή στο ταμείο; Και ας μην ξεχνάμε… αυτοί δουλεύουν πιο παρασκηνιακά για τα συμφέροντά τους. Έχουν μαζί τους «αήττητα» δικηγορικά γραφεία, πολιτικές δοσοληψίες για νόμους στα μέτρα τους, τοπικούς παράγοντες και πολιτευτές έτοιμους να αποδεχτούν κάθε δωράκι για να παρακάμψουν όποια κωλύματα στις άδειες λειτουργίας τους.

Και γιατί ευαισθητοποιήστε τώρα; Δεν άνοιξαν άλλα πολυκαταστήματα στη πόλη; Αυτό είναι αλήθεια, όπως αλήθεια είναι ότι πάντα υπήρχαν αντιδράσεις από τους εμπόρους, και ενίοτε από κάποιες δημοτικές αρχές. Όμως πάντα προσκρούαμε στη νομοθεσία και τη κεντρική πολιτική βούληση. Το ποτήρι πάντως ξεχείλισε με τα δύο εμπορικά μεγαθήρια που έρχονται εντός των τειχών, σε συνδυασμό με τη κρίση στους μικρομεσαίους που είναι σήμερα μεγαλύτερη από ποτέ. Προσθέστε την κάθετη πτώση του τζίρου και την φοροεπιδρομή που έφεραν οι μνημονιακές πολιτικές, για να βρείτε γιατί οι αντιδράσεις οξύνονται. Ακόμα κι από συναδέλφους που είχαν αυταπάτες περί «ελεύθερου ανταγωνισμού».  Πάρα πολλοί βρισκόμαστε στο όριο. Ένα παραπάνω χτύπημα στους τζίρους μας, θα εξαλείψει την δυνατότητά μας να ζήσουμε τις οικογένειές μας. Οι ζημιές λοιπόν από τα πολυκαταστήματα είναι πια σωρευτικές. Πιο κάτω υπάρχει μόνο η έξοδος…

Επίλογος (;) Χωρίς κλαψούρες αλλά με ρεαλισμό, νομίζω ότι έδειξα επαρκώς ότι η επιβίωση του μικρού και μεσαίου επαγγελματία, είναι προς το συμφέρον της ίδιας της πόλης. Κάνοντας αυτοκριτική στο σινάφι μου, δεν απεμπόλησα τις επιχειρηματικές και πολιτικές μας ευθύνες, την έλλειψη συλλογικής δράσης και ανοιχτού βλέμματος. Είμαι όμως περήφανος που έστω και την τελευταία στιγμή, ένα μεγάλο κομμάτι του εμπορικού κόσμου συσπειρώθηκε για να δώσει μετά από χρόνια μια μάχη. Μάχη ταυτόχρονα πολιτική και επιβίωσης. Μάχη για να κερδίσουμε μια πολυεθνική. Κι ας μην στοιχηματίσουν κάποιοι στη καπιταλιστική νομοτέλεια γιατί αυτή αλλάζει όταν οι μάζες κινητοποιούνται…

Υ.Γ. θέλω να ενημερώσω τους συνδημότες μας για τούτο. Την παραμονή των Χριστουγέννων, στις 24 Δεκεμβρίου του 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά που όλοι αγαπήσαμε, δημοσιεύει στο φύλλο της Κυβέρνησης, ότι όσα καταστήματα είναι κάτω των 1500 τ.μ. , δεν λογίζονται ως υπεραγορές και πολυκαταστήματα και άρα επιτρέπεται να χτίζονται εντός των πόλεων χωρίς πληθυσμιακό όριο.  Αμέσως μετά, γνωστή επιχείρηση εμπορίας και εστίασης έκλεισε τα συμβόλαια, πλήρωσε τα οικόπεδα, έστειλε εξώδικα στους ενοίκους επιχειρήσεων και ζήτησε άδειες για κτίριο 1499,88 τ.μ. στη περιοχή του Σταυρού. Λες κι ήταν όλα προκαθορισμένα από καιρό. Ευχαριστούμε την κυβέρνηση Σαμαρά που έστω και στο κύκνειο άσμα της, ασχολήθηκε με τον Άγιο Νικόλαο, και φωτογράφησε με τόση λεπτομέρεια το οικοδομικό τετράγωνο 335. Τελειώνοντας, θέλω να στείλω ένα μήνυμα στη νέα κυβέρνηση: Πες μου τους φίλους σου, να σου πω ποια είσαι…

Βασίλης Χατζηδάκης

 

Share