ΚΡΗΤΗ ΜΟΥ

Share

Την πρώτη αναφορά για το βιβλίο την διάβασα στην τοπική μας εφημερίδα “Ανατολή”, είδα και άλλες στο διαδίκτυο, ενώ ακόμα και στην τηλεόραση (στην κρατική αν δεν κάνω λάθος) άκουσα να το σχολιάζουν.Βιβλίο, ΚΡΗΤΗ ΜΟΥ, ΚΡΙΤΙ ΜU-Girit im benim!, Σαμπά Αλτινσάι

Την Πέμπτη 19 Μαρτίου σε μια παρουσίαση του βιβλίου (Τουρκικός τίτλος “KRITI MU-Girit im benim!”) που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα με την παρουσία της συγγραφέως Σαμπά Αλτινσάι, έγινε όπως διάβασα και κάποιο επεισόδιο.

Θεώρησα εξ αρχής υπερβολικό τον θόρυβο που γίνεται. Λογικό είναι να υπάρχει το στοιχείο της υποκειμενικότητας. Δεν είναι ιστορικός και μεταφέρει βιώματα που της εξιστόρησαν πρόγονοι της, παρουσιάζοντας τη δική τους όψη των γεγονότων.

Κατά την άποψη μου το βιβλίο έχει αντιφάσεις, ενώ σε άλλα σημεία νομίζω πως δεν απέχει πολύ από τα γεγονότα της εποχής. Βιβλίο, ΚΡΗΤΗ ΜΟΥ, KRITI ΜU-Girit im benim!, Σαμπά Αλτινσάι, Τουρκικό εξώφυλλοΜεταφέρει όμως και αξιοπρόσεκτες αλήθειες. Μια από αυτές είναι πως οι μουσουλμάνοι Κρητικοί αισθάνονταν Τούρκοι. Επιζητούσαν την παρέμβαση του “Οθωμανού”, την ίδια στιγμή που ένοιωθαν Κρητικοί στην καταγωγή τους. Η θρησκεία ήταν ο καθοριστικός παράγοντας, που οδήγησε τελικά τους χριστιανούς στην Ελλάδα και τους μουσουλμάνους στην Τουρκία.
Δεν καταλαβαίνω βέβαια γιατί δεν τους άρεσε η αυτονομία της Κρήτης. Ως Κρητικοί θα έπρεπε να την επιθυμούν μια που αυτό δεν ερχόταν σε αντίθεση με την “Κρητική ταυτότητα” τους. Αλλά ακόμα και η ένωση με την Ελλάδα δεν θα έπρεπε να τους ενοχλεί, μια και ιστορικά η καταγωγή τους  και η γλώσσα τους ήταν Ελληνική. Η μόνη σχέση με την Τουρκία, ήταν η θρησκεία. Ομως ενοχλήθηκαν…
Οπως δεν καταλαβαίνω
και γιατί άλλαξαν τα επώνυμα τους και δεν τα κράτησαν όπως για παράδειγμα μουσουλμάνοι της Ελλάδας που έμειναν στην Ελλάδα. Αν ένιωθαν Κρητικοί, έπρεπε να κρατήσουν τουλάχιστον το επώνυμο τους…

Κλείνοντας ένα θέμα που θα μπορούσε κανείς να σχολιάσει πολλά ακόμα, μπορώ να πω πως το βιβλίο δεν με έπεισε, αλλά δεν με πειράζει κιόλας για το περιεχόμενο του.
Είναι ενδιαφέρον
να διαβάζεις πως βλέπουν οι άλλοι τα πράγματα, ακόμα και αν διαφωνείς. Αλλωστε, δεν εντόπισα κανένα σημείο που να “υποδαυλίζει” κάποιο μίσος, ώστε να υπάρχει και λόγος να οδηγούμαστε σε ακραίες κρίσεις και απορώ που μήνες μετά την Ελληνική έκδοση του βιβλίου, ανακινείται το θέμα.

Ισως αν στις περιόδους έντασης μεταξύ χριστιανών και Τούρκων, οι Κρήτες μουσουλμάνοι ήταν ουδέτεροι αντί να βοηθούν και να πρωτοστατούν στις βιαιότητες, κανείς μην είχε φύγει…

Πάντως, η αποχώρηση των μουσουλμάνων από την Κρήτη σύμφωνα με το βιβλίο έγινε οργανωμένα και σε σχετικά ήρεμο κλίμα. Μερικοί έβαλαν και φωτιά στα σπίτια τους για να μην μείνει άλλος. Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τη Σμύρνη και τον “συνωστισμό”, εικόνα που έστω και αμυδρά προσπάθησε να παρουσιαστεί και μέσα από το βιβλίο…

Share

admin

Τις πληροφορίες για το πρόσωπο μου, τις έχω γράψει στην επιλογή του Ιστολογίου ("Για μένα")....

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

4 Απαντήσεις

  1. Ο/Η sardanapalos λέει:

    Ευτυχώς που υπάρχει ο Λαμπράκης,
    ο Τεγόπουλος και ο Μπόμπολας να
    προωθούν τέτοια προβοκατόρικα
    βιβλία και την υπόλοιπη σαβούρα
    που έχουν στα μέσα τους…

    Ειδικά χθές, για όσους είδαν,
    τον απίστευτο “κύριο-κύριο”
    Βαξεβάνη που μόνο ευχαριστώ δεν
    είπε στους Τούρκους που σκότωναν
    τους προγόνους μας.
    Όλη η σαβούρα του Παντείου παρέλασε.
    Όλα τα σούργελα και τα τσ*γλάνια
    του Ξύ.ρι.ζα. που η πράσινη παράταξη
    φρόντισε να χώσει στα πανεπιστήμια.
    Ακόμα και η “κυρία-κυρία” Ρεπούση…
    Εμφανής η απουσία των “αρχιπρακτόρων”
    κυρίων Αλαβάνου, Τσίπρα, Γιωργάκη κλπ.
    Α, μην ξεχάσω και την κυρία Γιανάκου-Κουτσίκου
    που ο θεός και η ζωή της δώσανε το
    μάθημα που της χρειαζόταν…

  2. Ο/Η Michalis Vasilakis λέει:

    Μα γιατί τα λες αυτά; Οι Τούρκοι είναι καλοί άνθρωποι που θέλουν να αξιοποιήσουν τα νησιά μας, να χρηματοδοτήσουν την άντληση του πετρελαίου μας για να γλυτώσουμε τα έξοδα και εκτός αυτού με τις υπερπτήσεις τους μας γλυτώνουν από έξοδα να επιτηρούμε την επικράτεια… Το καλό μας θέλουν αλλά εμείς δεν το βλέπουμε…

  3. Ο/Η ΧΑΝΙΩΤΗΣ λέει:

    Στην Κρήτη δικαίωμα μαρτυρίας σε εκδικαζόμενες υποθέσεις είχαν μόνο οι μουσουλμάνοι. Η εξέταση των χριστιανών, ενώ επιτρεπόταν από τον ισλαμικό νόμο για τις μεταξύ τους διαφορές, δεν γινόταν δεκτή, μέχρι το τέλος της Τουρκοκρατίας, όταν η μαρτυρία τους στρεφόταν κατά των πιστών του Αλλάχ, ακόμη και όταν προσκομίζονταν από τους χριστιανούς αναμφισβήτητα στοιχεία. Για να αποδείξουν οι χριστιανοί την ενοχή των μουσουλμάνων, δεν είχαν άλλη λύση από το να παρουσιάσουν μουσουλμάνους μάρτυρες. Επίσης σύμφωνα με το Ισλάμ οι χριστιανοί δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν μουσουλμάνους συγγενείς των, παρά μόνο οι μουσουλμάνοι κληρονόμοι και όταν δεν υπήρχαν τέτοιοι κληρονόμοι, κάτοχος της περιουσίας γινόταν τα μουσουλμανικά θρησκευτικά ιδρύματα.[αυτή ήταν η ισονομία μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων-ηγεμόνας και δούλος-]

  1. 25 Μαΐου 2009

    […] Πρόσφατα τελείωσα το διάβασμα ενός βιβλίου με τίτλο “Ταξιδεύοντας στη Νήσο Κρήτη το 1817“. Michalis Vasilakis σε Μια άλλη άποψη μέσα από γεγονότα […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.